Verjaardagsverrassing!

Zomaar uit het niets ontvingen we een mail via onze website. De mail was afkomstig van PSL United, de internationale fanclub van Park Seo Jun. Maar wie is die Park Seo Jun eigenlijk? Nou, daar kwamen we snel achter door even het internet op te gaan. Hij is namelijk een beroemde Zuid-Koreaanse acteur, bekend om zijn hoofdrollen in verschillende televisieseries. Zijn naam zei ons niet zoveel, maar als je zijn naam noemt in Thailand, dan kent bijna iedereen hem, vooral de jongeren. De meisjes begonnen zelfs te gillen en juichen toen ze zijn naam hoorden, want ze zijn allemaal fan van hem.

Hoe dan ook, de fanclub nam contact met ons op omdat 16 december de verjaardag is van Park Seo Jun, en ze wilden ons de gelegenheid geven dit met alle meisjes te vieren. Ze wilden elk meisje een paar schoenen geven, van het merk Skechers, en ons een feest laten houden om de verjaardag van Park te vieren. Dus eerst moesten we van alle meiden de schoenmaat opnemen en doorgeven, zodat de schoenen besteld konden worden. Op de dag dat de schoenen geleverd werden, hielden we een feestje met versieringen, taart en pizza. We hadden zelfs een banner waarop Park Seo Jun stond afgebeeld met Skechers-schoenen aan. Het feest was fantastisch; de meisjes waren dolgelukkig met hun nieuwe, luxe Skechers en vonden het heerlijk om samen te kletsen over die beroemde acteur.

Wat was dit een geweldig cadeau; de fanclub is fantastisch! Ze hebben met alles geholpen, van het bestellen van de schoenen, de versieringen, het ontwerp van de banner tot het uitzoeken van de pizza’s aan toe. En ze hebben alles betaald. Ik moet zeggen dat ik als persoon die overal middenin stond overweldigd was door alles; door het feit dat ze onze website hadden gevonden, doordat ze de meisjes écht konden helpen door ze een geweldige dag en een mooi cadeau te geven, en doordat ze tot het uiterste gingen om alles te laten slagen. We kunnen onze dankbaarheid niet in woorden uitdrukken. De fanclub heeft echt alle meiden een enorme glimlach op hun gezicht bezorgd.

     

Bezoek

In november kregen we bezoek van twee vrouwen met hun kinderen. Beiden hebben zij als meisje in Baan Phak Phing gewoond. De ene vrouw heeft een dochter van bijna 3 jaar oud. Zij gaat door een moeilijke periode heen met haar man en vroeg om hulp bij de moeders van Baan Phak Phing. Het feit alleen al dat ze teruggrijpt naar haar ‘ouderlijk’ huis is voor ons allemaal een bemoediging, het geeft aan dat ze zich veilig en begrepen voelt bij ons. Ook de psychologe in ons team heeft in de paar dagen dat ze bij ons logeerde vele gesprekken met haar kunnen voeren om haar te helpen. We onderhouden contact met haar en de familie en ze kan altijd bellen en om hulp vragen.

De andere vrouw kwam met haar twee kinderen van bijna 1 en ruim 2 jaar oud, de oudste is een dochter en de jongste is een zoon. Ook al heeft zij maar kort bij ons gewoond, toch is haar ervaring dusdanig goed geweest dat ze weet dat ze altijd welkom is. Het gaat goed met haar en haar gezin, zij verhuizen terug naar Chiang Rai en waren op zoek naar woonruimte. De staf heeft geholpen met zoeken, terwijl haar man al aan het werk was bij zijn nieuwe baas. Wat een cadeautjes dat we zo betrokken mogen blijven bij meisjes die alweer een poos geleden weg zijn gegaan. De Baan Phak Phing familie wordt steeds groter. 😉

      

Yummie een lekker ijsje

In Thailand rijden er ijskarren rond. Het is een motor met zijspan, de zijspan is dan de kar waar het ijs in zit en heeft een soort parasol erboven hangen. Tijdens het rondrijden door de woonwijken laat hij een muziekje horen waardoor je weet dat de ijscoman er is. Nu kan het niet elke dag feest zijn, maar zo af en toe kan natuurlijk wel. Zo ook afgelopen maand, want toen mochten alle meisjes en de moeders een ijsje kopen. Daarna zaten ze lekker met zijn allen buiten op de veranda hun ijs op te eten. Iedereen heeft ervan genoten.
Het leuke is dat deze ijscoman in de buurt woont, hierdoor helpen we een lokaal iemand met zijn inkomsten. Eigenlijk zouden we het dus vaker moeten doen 😊. We hebben zijn telefoonnummer, dus we kunnen een afspraak maken als we weer op een bepaalde dag en een bepaalde tijd een ijsje willen. Heel verleidelijk!

Binding Love Project

Spreuken 3:3 ‘Moge liefde en trouw je nooit verlaten, wind ze om je hals, schrijf ze in je hart.’

In het najaar van 2021 is een kleine groep vrijwilligers in Harderwijk begonnen deze spreuk werkelijkheid te maken. Eén keer per maand worden ‘upcycled’ sjaals, van tweedehands kleding, gefabriceerd voor de verkoop in de lokale kerk voor Baan Phak Phing.

Er is een taak voor iedereen; men hoeft niet persé goed met de naaimachine om te kunnen gaan. Door het zoeken van stofjes die bij elkaar passen wordt onze creativiteit op een andere wijze ontwikkeld. Verrassend leuk om te doen! Er heerste een heerlijk rustige sfeer, af en toe een gesprekje, maar meestal concentreren op het werk.

Het idee is oorspronkelijk bedacht door de Amerikaan Audra Peifer, oprichtster van Binding Love  https://www.bindinglove.org/. Tijdens het kijken naar een documentaire over human trafficking werd zij aangeraakt door wat zij zag en hoorde. Zij heeft toen haar eerste sjaal gemaakt van upcycled materiaal en die verkocht om op die manier fondsen te werven. Zij heeft online twee projecten in Thailand gevonden waar ze aan wilde doneren, Baan Phak Phing en Baan Eden, beide in Chiang Rai. Het project Binding Love was geboren. Pas later is zij met haar familie bij beide projecten op bezoek geweest om met eigen ogen te zien hoe het leven in deze twee huizen is.

Het contact tussen Stichting Baan Phak Phing Nederland en Binding Love is dit jaar tot een samenwerking uitgegroeid. De verkoop van de sjaals in Harderwijk begint in december, een leuk Sinterklaas- of Kerstcadeau.

Wil je ook zoiets in jouw buurt opzetten? Neem dan contact op met [email protected]

   

Genieten als een kind

Het leven brengt verplichtingen met zich mee, dat is nu eenmaal hoe het werkt. Als kind moet je bijvoorbeeld naar school en als volwassene moet je werken. Naast de verplichtingen van het leven mogen we ook genieten van vrije tijd en leuke dingen doen. Wat een ieder doet in die vrije tijd is heel verschillend en vaak ook afhankelijk van de omstandigheden. De meisjes hebben in de afgelopen periode ook mogen genieten van momenten waarop ze even niets hoefden te doen en waarin ze leuke dingen konden doen. De moeders hebben ze meegenomen op een wandeling met de nieuwe puppy. Tijdens die wandeling kwamen ze langs een slootje waar ze visjes in zagen zwemmen. De meisjes konden heerlijk rennen en kletsen met elkaar tijdens die wandeling en genieten van het even weg zijn van huis. Op een ander moment deden ze spelletjes met elkaar, onder andere een pingpongballetje via bekertjes met water zo snel mogelijk naar de laatste beker blazen. Weer een ander moment waren twee meisjes met de schommel aan het spelen, de één duwde de ander en het kon ze niet hoog genoeg. Het is geweldig om de meisjes zo te zien genieten van de leuke dingen in het leven.

Verrassingspakketje!

Het zit ingepakt in heel speciaal pakpapier, het is groen en lijkt niet op gewoon papier. Dat komt omdat het bananenblad is. Maar wat zou er in zitten? Om dat te weten moet je het open maken, want in Thailand kan het van alles zijn. Wat we wel zeker weten in dit geval is dat het geen cadeautje is, maar dat het eten is wat erin zit. De moeders en de meisjes hebben samen hard gewerkt om iets lekkers te maken van kleefrijst, bonen en suiker. Ze doen de rijst, de bonen gemengd met de suiker in een bananenblad en stomen het totdat het gaar is. Daarna, als het goed genoeg is afgekoeld, eten ze het lekker als een tussendoortje op. Smullen maar!

Weer een stapje verder!

Halverwege maart slaagden zeven meisjes voor hun opleiding, een paar hebben de MAVO afgerond en gaan een vervolgopleiding doen, zoals de HAVO of een beroepsopleiding. Er zijn een paar meiden geslaagd voor hun HAVO diploma, zij zullen een beroepsopleiding gaan doen of gaan naar de Universiteit. En er is iemand geslaagd voor haar beroepsopleiding management en zij zal nu de opleiding vervolgen op universitair niveau.
We weten dat het niet voor elk meisje makkelijk is om naar school te gaan en te doen wat er van hen gevraagd wordt, het is daarom des te mooier om te zien dat deze 7 meisjes weer een stapje verder zijn gekomen in hun leven. We zijn trots op hen!

Het is dan ook niet voor niets dat we er elk jaar weer een feestje van maken om de geslaagden in het zonnetje te zetten, ze echt te laten weten dat we trots op hen zijn. Ze mogen dan ook zelf nog iets zeggen en sommigen laten dan echt hun hart zien en spreken hun dankbaarheid uit naar de ‘moeders’, naar de docenten en naar de sponsors.

Eén van de meisjes zei het volgende: “Baan Phak Phing heeft mij de kans gegeven om naar school te gaan, wat niet mogelijk had geweest toen ik nog thuis woonde. Ik moest thuis namelijk in het rijstveld werken vanwege de financiële situatie van mijn familie.”

Dank je wel, Christine!

Christine Overeem aan de linkerkant met haar teamleden van Heart to Heart Thailand.

In 1987 vertrok Christine Overeem naar Thailand om samen met haar collega Heidi, Baan Phak Phing (Schuilplaats) op te zetten; een thuis voor misbruikte meisjes. Vele meisjes vinden daar een veilige haven. In 2018 heeft Christine het werk overgedragen aan de Thai staf onder wiens leiding de meisjes in goede handen zijn. Tot 2020 bleef Christine als bestuurslid bij Stichting Baan Phak Phing Nederland verbonden.

Onze dank aan iemand die zulk baanbrekend werk verricht heeft, is moeilijk te verwoorden. Christine, dank je wel voor je passie, onophoudelijke inzet, en liefde voor deze meiden, en voor de goede samenwerking met de stichting in Nederland. Als oprichtster zal jouw naam altijd aan Baan Phak Phing gekoppeld zijn.

Inmiddels is er een nieuw werk voor haar geboren: Heart to Heart Thailand. Samen met 3 anderen delen zij de visie om leiders te discipelen, te trainen en te zien ontwikkelen zowel in de Thai als de internationale communiteit. Dit gebeurt door coaching, debriefing, Bijbelstudies en gebedsbediening aan te reiken. Ook willen zij hiermee de lokale kerk ondersteunen waar mogelijk.

Een traan en een lach!

Afgelopen maand mochten we in totaal drie meisjes verwelkomen in Baan Phak Phing. Het eerste meisje, nog maar zes jaar oud, was erg verdrietig, ze huilde de hele tijd. Toen kwam er een meisje van het andere huis om met haar te spelen om haar af te leiden van haar verdriet en angst. De staf ging met hen naar de winkel om pyjama’s te kopen, want die had ze niet. Toen ze terugkwam vroeg een andere moeder haar wat ze had gekocht. Ze liet het zien en de moeder zei dat ze jaloers was en ook graag zo’n mooie pyjama wilde. Het meisje zei toen dat die moeder veel te groot was en er niet in zou passen. Toen we allemaal moesten lachen om wat ze zei, begon ook zei te lachen met een lach van oor tot oor en twinkelingen in haar ogen. Dan smelt je hart en ben je blij dat ze even kon vergeten hoe ze zich daarvoor voelde. Inmiddels is ze goed ingeburgerd en draait ze lekker mee in het gezin.

De andere twee meisjes kwamen ruim een week later, zij zijn zusjes van 7 en 8 jaar oud. Toen ze kwamen moest er veel papierwerk geregeld worden met het regerings kindertehuis waardoor ze bij ons zijn geplaatst.
We zijn dankbaar dat we deze meisjes een veilig thuis mogen bieden en we hopen dat ze zich thuis zullen voelen.

Een ongelukje!

“Heerlijk, we zijn bijna thuis”: denken twee meisjes. Ze zijn klaar met school en hebben zin in eten. Ze wijken iets uit zodat ze om een geparkeerde auto van de buurman heen kunnen rijden als die auto ineens, zonder richting aan te geven, begint te rijden en meteen een bocht maakt om zijn erf op te rijden. De meisjes kunnen het niet meer beremmen en komen in botsing met de auto en vallen. Ze zijn enorm geschrokken en helemaal verbouwereerd over het feit hoe dit toch kon gebeuren. De buurman was ook geschrokken en stapte meteen uit om te helpen. Omdat het heel dichtbij huis was kwamen er meteen een aantal moeders van het meisjeshuis te hulp schieten. Een zere mond, een tand los en een pijnlijke knie van de botsing en val. Gelukkig valt het uiteindelijk allemaal mee wat betreft de meisjes, ook de schade aan hun brommer valt mee, maar de buurman zijn auto heeft een flinke deuk opgelopen, waardoor zijn deur niet meer goed open en dicht wil gaan.