Dank u wel!

Beste vrienden van Baan Phak Phing,

Een nieuw jaar staat voor de deur. Vanwege uw/jouw ondersteuning op allerlei terreinen konden wij afgelopen jaar een veilig tehuis voor 24 meiden, die slachtoffer van misbruik zijn, aanbieden.

DANK JE WEL hiervoor.

Wij zien uit naar de samenwerking in 2021.

Met vriendelijke groet,
Stichting Baan Phak Phing

Twee laptops nodig?

Deze maand gaan twee jong volwassen vrouwen studeren aan de universiteit. De een gaat logistiek studeren en de ander voor verpleegkundige. Beiden wisten ze niet hoe ze dit moesten gaan doen zonder eigen laptop, ze hebben zich hier best druk om gemaakt. Wat was het geweldig toen we, inmiddels al een poosje geleden, hoorden dat we een donatie kregen om voor beiden een laptop te kunnen aanschaffen. Ik had graag gewild dat jullie de blijdschap op hun gezichten hadden kunnen zien. De laptops zijn helemaal klaargemaakt voor gebruik met de benodigde programma’s erop.

Namens de twee jongedames willen wij de sponsor van harte bedanken voor deze geweldige donatie.

Gat in dak!

Hoge bomen, veel te hoge bomen, ze leveren een gevaar op voor het gezinshuis en de boomhut (counselruimte). Er moest iets gebeuren en het liefst voordat het regenseizoen met zijn stormen zou beginnen. Zo gezegd zo gedaan, alle bomen werden vakkundig door lokale mensen gekapt. Het waren nogal wat bomen die er gekapt moesten worden, ongeveer 50 stuks. De meesten konden gehalveerd worden, maar sommigen waren ziek en moesten met de grond gelijk gemaakt worden. Alle bomen gingen goed, behalve één. Die ene boom draaide tijdens zijn val en was niet meer te corrigeren. Tijdens zijn val pakte hij de hoek van de counselruimte mee waardoor het dak, de reling en een deel van de balustrade stuk waren. Omdat eerst al het houtafval weggewerkt moest worden om veilig het dak te kunnen repareren heeft het een poos geduurd voordat dat kon gebeuren. De therapiesessies werden tijdelijk ergens anders gehouden tot groot ongenoegen van de meisjes. Ook voor de therapeute was het improviseren. Iedereen was des te meer blij toen het gerepareerd was en ze zonder nat te worden weer de boomhut in konden.

Hoe lang nog?

De meisjes zijn het thuiszitten zat, ze verlangen ernaar om weer gewoon naar school te gaan. Sinds half maart zitten ze al thuis eerst vanwege de zomervakantie en nu nog steeds door het coronavirus.

De staf geeft bijscholing waar mogelijk en de oudere meisjes krijgen bijscholing doormiddel van online studeren, maar dit vult alleen de ochtenden. De middagen zijn vaak gevuld met lezen, knutselen of een filmpje kijken. Natuurlijk wordt er ook met zijn allen lekker gekookt en doen ze samen het huishouden. Maar ja dat is niet hetzelfde als met je klasgenoten een dag op school doorbrengen en in een gewone routine zitten. Ook voor de moeders is het pittig om de meisjes hele dagen thuis te hebben. We zijn dankbaar dat het einde van deze periode bereikt is, want per 1 juli zijn de scholen weer open gegaan. Jippie!

Thuiskamp!

Het is zomervakantie voor de meisjes sinds half maart EN er is COVID-19. Uitstapjes maken zit er niet in, want dat is verboden vanwege het coronavirus. Wat nu? Wat zouden we zonder het team van moeders moeten, want zij hebben er iets leuks van gemaakt voor de meisjes. Ieder huis, met hun eigen staf en kinderen heeft een eigen minikamp gehouden door in tenten te slapen op het terrein, spelletjes te doen, verhalen te vertellen en op een kampvuurtje te koken. De meisjes en de staf hebben enorm genoten.

Klik hier om alle fotos te zien.

Een grote stap!

“Ik wist al op jonge leeftijd dat ik een verpleegkundige wil worden en die wens is alleen nog maar sterker geworden. Ik heb nu mijn HAVO diploma en heb in de afgelopen maanden naar een opleiding gezocht. Het viel me zwaar, omdat er veel meer studenten zijn dan dat ze plaatsen hebben. In onze woonplaats bieden ze de verpleegkunde opleiding niet, maar zo’n 1 ½ uur bij ons vandaan wel, maar deze opleiding zat al snel vol, waardoor ik werd afgewezen. Ik gaf het niet op, want ik wil dit echt heel graag. Uiteindelijk heb ik een opleiding vlakbij Bangkok gevonden en daar ben ik door de voorselectie heen gekomen en dus aangenomen. Ik ben zo ontzettend blij dat ik wel een gat in de lucht kan springen, maar tegelijkertijd besef ik dat dit een hele grote stap zal zijn voor mij. Ik ga ruim 800 km van huis wonen en kan dus niet meer even naar huis als ik dat zou willen. Gelukkig woont er een bekende niet ver daarvandaan waar ik altijd bij terecht kan. Mijn vraag aan jullie is of jullie mij willen helpen in mijn studiekosten, want deze opleiding is heel duur. Het kost per jaar 5,750 Euro dit is inclusief de huurkosten van de studentenkamer en eten. Helpt u mij om mijn droom te verwezenlijken?”

Nieuwe matrassen project afgerond!

Om lekker te kunnen slapen heb je een matras nodig en het liefst een goede. Als de matrassen al heel oud en versleten zijn dan is ook het slaapcomfort ver te zoeken. Voor alle bedden, 38 in totaal, in Baan Phak Phing hadden we nieuwe matrassen nodig, zodat iedereen weer goede nachten zou kunnen maken en fris en fruitig zou kunnen opstaan.

Het begon halverwege 2019 met een eerste donatie van een kerk uit Nieuw Zeeland, we konden toen de eerste 9 matrassen kopen. Door middel van lootjes trekken bepaalden we welke meisjes als eerste een nieuw matras zou krijgen. Begin 2020 kwamen er vier vrijwilligers helpen met een bouw -en schilderproject waar zijzelf sponsors voor hadden gevonden. Zij brachten meer geld mee dan nodig was voor dit project en besloten dat de rest van het geld aan nieuwe matrassen besteed mocht worden. Weer konden we er 9 kopen en werden deze door loting verdeeld. Bij het uitdelen van de matrassen was duidelijk de teleurstelling op de gezichten te zien van de meisjes die geen matras kregen. Dit maakte zoveel los bij dit team dat ze, eenmaal weer thuis, meteen begonnen met het restant bedrag bij elkaar te halen door sponsors te zoeken. Veel van hun vrienden en kennissen wilden meteen helpen, maar ook hun kerk wilde graag zorgen dat dit project helemaal rond zou komen. En het is gelukt, we hebben half april alle matrassen voor zowel de meisjes als de staf als de ziekenkamers kunnen aanschaffen. Toen er nog wat geld over was hebben we ook voor iedereen een nieuw lakenset en een nieuw kussen kunnen aanschaffen. Wat een genot om iedereen zo blij te zien en te weten dat ze allemaal op een goed matras en kussen kunnen slapen. Dank aan alle sponsors zowel in Nederland als in Nieuw Zeeland.

Geslaagd!

Eind februari hadden de meisjes op school allemaal testen om het schooljaar af te ronden. Voor sommige meisjes betekende dit dat zij hun opleiding of niveau af konden ronden en zo zouden slagen. Vijf meisjes zijn geslaagd, 1 voor een universitaire opleiding, 2 voor hun HAVO en 2 voor hun middelbare school. Als groot gezin maken we hier altijd een feestje van en huldigen wij hun voor hun behaalde resultaat. We zijn super trots op hun. Na de vakantie gaan ze allemaal een stap verder in hun leven. De één gaat werken, de ander een vervolgopleiding aan de universiteit doen en de anderen gaan hun HAVO diploma proberen te halen of een beroepsopleiding doen.

Gitaar leren spelen!

Ze kwam eind van het schooljaar in ons huis wonen en werd daardoor niet aangenomen op school, ze moet wachten totdat het nieuwe schooljaar begint. In de tijd dat ze thuis is leert ze andere dingen, zoals eten koken, haar eigen was doen, schoonmaken, maar ook leuke dingen zoals gitaar spelen. Eén van de moeders leert haar de eerste grepen wat ze moeilijker vindt dan dat het op het eerste gezicht leek. Maar met veel oefenen komt ze er wel en zal ze straks een liedje kunnen gaan spelen.

Keuren en Verzekeren?

Vanaf 15 jaar mag je in Thailand je brommerrijbewijs halen en veel van de meisjes doen dat ook. Ze vinden het spannend, maar ook heel leuk omdat het ze een groot stuk vrijheid geeft wat ze daarvoor niet hadden. Ook voor de ‘moeders’ is het fijn, want de meisjes kunnen helpen met een boodschap doen als ze iets nodig hebben of de meisjes kunnen zelf naar school, werk of andere afspraken die ze hebben.

Dat er benzine in de brommer moet om ermee te kunnen rijden dat is voor iedereen helder, maar de verzekering en keuring van de motor regelen dat is andere koek. Ze laten dat liever over aan een ander, maar wij willen dat ze dit leren doen om ze te helpen op de weg naar zelfstandigheid. De eerste keer ging er iemand met ze mee en zoals dat in Thailand gewoon is ging er ook een ‘zus’ mee, want dat vinden ze fijn. Achteraf vonden ze het helemaal niet zo moeilijk en dat is het ook niet, maar het moet wel gebeuren en wel voordat je verzekering verloopt.