Denk je aan een bijzondere vrouw, dan denk je aan Tina. Doelgericht, daadkrachtig, doortastend, getalenteerd en ontzettend liefdevol. Dit en nog zoveel meer omschrijft wie Tina was.

In mei 2009 kwam Tina samen met Lydia voor het eerst naar Thailand om de meisjes in Baan Phak Phing te bezoeken. Samen hadden zij twee weken vol fantastische activiteiten voorbereid: Lydia nam de creatieve workshops voor haar rekening, terwijl Tina vol overgave Engelse les gaf aan de meisjes. Alles sloot naadloos op elkaar aan en de meisjes beleefden een onvergetelijke tijd. In mei 2010 kwamen ze weer terug met een koffer vol nieuwe ideeën, ook dit was voor de meisjes en staf weer volop genieten.

Tijdens dat tweede bezoek vroeg Tina aan mij (Tatjana) of ik haar de internationale school van mijn zonen wilde laten zien. Ik zei gekscherend: “Dat wil ik best doen, maar alleen als jij belooft dat je hier een jaar komt lesgeven, want we hebben een lerarentekort.” Waarop Tina gevat antwoordde: “Kijk maar uit wat je wenst, want voor je het weet doe ik het ook nog.”

En zo werd een grapje werkelijkheid. In het schooljaar 2011-2012 verhuisde Tina naar Thailand. Ze gaf doordeweeks les op de internationale school en stond hiernaast elke zaterdag klaar om de meisjes bij Baan Phak Phing te onderwijzen. Het werd een bijzonder jaar dat niet alleen op de school en in het tehuis, maar ook op Tina zelf een diepe indruk achterliet.

Ook na haar terugkeer naar Nederland bleef Tina op talloze manieren betrokken bij stichting Baan Phak Phing. Op 1 januari 2020 deed ze daar nog een schepje bovenop door het voorzitterschap van het stichtingsbestuur op zich te nemen. Ze leidde het bestuur met verve en onderhield nauw contact met het team in Thailand. Tina organiseerde evenementen, bedacht creatieve manieren om fondsen te werven en ging er persoonlijk op uit om mensen warm te maken voor de stichting. Volgens mij kon ze met niemand een gesprek voeren zonder dat haar gedachten uitgingen naar ‘haar’ meisjes in Thailand.

Ook naast haar werk voor de stichting zat Tina niet stil. Ze gaf privéles en zette zich ook op andere plekken als vrijwilliger in.

Voor haar jarenlange belangeloze inzet op verschillende plekken ontving ze in april 2023 een koninklijke onderscheiding. We waren (en zijn) zo ontzettend trots op haar. Slechts een week later kreeg ze echter vreselijk nieuws; ze werd gediagnosticeerd met kanker. Hoewel dit nieuws haar wereld op zijn kop had gezet, liet Tina zich niet zomaar uit het veld slaan. Ze vocht hard en klampte zich vast aan het leven en aan haar werk, totdat het fysiek echt niet meer ging. Heel langzaam moest ze haar lessen, haar vrijwilligerswerk en haar dagelijkse bezigheden loslaten. Behalve Baan Phak Phing. Tot een week voor haar overlijden onderhield ze nog contact met Thailand. Zelfs op haar rouwkaart en tijdens de afscheidsdienst klonk haar ultieme hartenwens: donaties voor de meisjes bij Baan Phak Phing.

Wat een held, wat een legende!

We blijven Tina eeuwig dankbaar voor het werk dat zij voor de stichting heeft gedaan. De impact die zij heeft achtergelaten op ons werk, op de meisjes, en iedereen die bij de stichting betrokken is, is onmeetbaar.

Rust in vrede.

Tina van Eijsbergen 11 juli 1952 – 31 juli 2026